آیا رژیم در ایران سقوط خواهد کرد؟
گفتگو با الکساندر دتو از دویچه وله بلغارستان.
ایرانی‌ها می‌دانند که اوضاع بهتر نخواهد شد؛ نه بحران آب حل می‌شود، نه اقتصاد بهبود پیدا می‌کند و نه مشکلات سیاسی. به همین دلیل مردم حاضرند جان خود را به خطر بیندازند؛ حمید خوش‌سیار چنین می‌گوید.
چرا اعتراضات امروز متفاوت است؟ حمید اعتراضات ۲۰۰۹ و ۲۰۲۲ را با امروز مقایسه می‌کند. در سال ۲۰۰۹ مردم به تقلب انتخاباتی اعتراض داشتند و هنوز امید به اصلاح جمهوری اسلامی وجود داشت. اما طی سال‌ها ثابت شد که این نظام اصلاح‌پذیر نیست. در اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در سال ۲۰۲۲ تمرکز بر حقوق بشر و مسائل اجتماعی بود، اما جامعهٔ جهانی هیچ حمایت جدی‌ای ارائه نکرد. درخواست‌ها برای قرار دادن سپاه در فهرست گروه‌های تروریستی و منزوی‌کردن مقامات ایران بی‌پاسخ ماند.
او می‌گوید مردم ایران اکنون بسیار جلوتر از هر نوع اپوزیسیون هستند. فارغ از باور سیاسی، همه متحد شده‌اند و به خیابان آمده‌اند. مردم چیزی ندارند، اما می‌جنگند؛ بدون سلاح، بدون حمایت. راه بازگشتی وجود ندارد، حتی اگر جهان باز هم کمک نکند.
آیا بدون حمایت جهانی موفق می‌شوند؟ حمید معتقد است اگر قرار است مداخلهٔ بین‌المللی صورت گیرد، باید واقعی و مؤثر باشد. محکوم‌کردن و ابراز نگرانی هیچ کمکی نمی‌کند. مردم تا چه زمانی می‌توانند در برابر تانک و سلاح مقاومت کنند؟ او می‌گوید تصمیمات جهانی همیشه دیر است. حتی اوباما بعدها گفت که آمریکا باید در ۲۰۰۹ واکنش قاطع‌تری نشان می‌داد. حمید باور دارد که یک مداخلهٔ محدود نظامی ضروری است.
ایران مطلوب حمید رؤیای «ایران با دموکراسی واقعی» را دارد. او می‌گوید برخی مردم خواهان بازگشت سلطنت‌اند و برخی جمهوری می‌خواهند، اما این وضعیت دائمی نیست و دیکتاتوری جایی در آیندهٔ ایران ندارد. به باور او، ایرانیان توان ساختن دموکراسی را دارند؛ فقط باید احساس کنند شهروند واقعی‌اند. او می‌گوید حتی با وجود بحران اقتصادی، شعارهای مردم سیاسی است: علیه دیکتاتوری و برای آزادی.
متن کامل مصاحبه :